Denizlerde

2 ağustos Pazar sabahı 05.30 da Ayvalıktan ayrıldım. Babakaleyi dönene kadar nerdeyse hiç rüzgar yoktu. Ama burnu dönüp kuzeye yönelince, tam kafadan gelen,yer yer 28 knot’a varan rüzgar, kaldırdığı dalga ile teknenin ilerlemesini engelliyordu. Cenovayı açıp rüzgara 50-55 derece açılarla zigzaglar yaparak, teknenin nispeten sarsıntısız seyretmesine çalıştım. Fakat ortalama hız yinede düşük oluyordu. Rüzgara 45 derece açılarla seyir yapılsa tekne yeteri kadar hız kazanamıyor ve de dalgaların etkisiyle yine yüksekten düşüp suya çarparak çok rahatsız ediyordu. Yine akşam güneş batarken Bozcaadaya girebildim. 3 ağustos sabahı saat 06.00 Çanakkaleye gitmek üzere Bozcaadadan ayrılıp motor seyriyle ve rahat bir yolculukla 14.30 sıralarında Çanakkale marinaya girdim. Yolda sık sık sintine pompasını çalıştırıp biriken suyu tahliye ettim. İstanbula fazla yol kalmamıştı. Sabah 05.00 da yola çıktım. Akşam 18.00 civarı Mürefteye varırken, salmanın bağlantısının gevşemiş olma ihtimali canımı sıkıyor...

2 ağustos Pazar sabahı 05.30 da Ayvalıktan ayrıldım. Babakaleyi dönene kadar nerdeyse hiç rüzgar yoktu. Ama burnu dönüp kuzeye yönelince, tam kafadan gelen,yer yer 28 knot’a varan rüzgar, kaldırdığı dalga ile teknenin ilerlemesini engelliyordu. Cenovayı açıp rüzgara 50-55 derece açılarla zigzaglar yaparak, teknenin nispeten sarsıntısız seyretmesine çalıştım. Fakat ortalama hız yinede düşük oluyordu. Rüzgara 45 derece açılarla seyir yapılsa tekne yeteri kadar hız kazanamıyor ve de dalgaların etkisiyle yine yüksekten düşüp suya çarparak çok rahatsız ediyordu. Yine akşam güneş batarken Bozcaadaya girebildim. 3 ağustos sabahı saat 06.00 Çanakkaleye gitmek üzere Bozcaadadan ayrılıp motor seyriyle ve rahat bir yolculukla 14.30 sıralarında Çanakkale marinaya girdim. Yolda sık sık sintine pompasını çalıştırıp biriken suyu tahliye ettim. İstanbula fazla yol kalmamıştı. Sabah 05.00 da yola çıktım. Akşam 18.00 civarı Mürefteye varırken, salmanın bağlantısının gevşemiş olma ihtimali canımı sıkıyor...

Sabah yine erkenden yola çıkıp Knidos burnunu döndük. Turgutreise yaklaştığımızda rüzgar azgınlaştı. D-Marinden mazot alıp yolumuza devam ettik. Yalıkavakta kalmayı düşünürken rüzgar kolayımıza olduğundan Didim marinaya yöneldik. Motor yelken yolumuza devam ederken zaman zaman 8 Dmili hıza ulaşıyorduk. Yine hava kararmadan Didim marinaya bağlandık. Sonraki gün nerdeyse hiç yelken açamadan Kuşadasına vardık, rüzgar yoktu. Burada, aşağıya giderken görüştüğümüz, Nelea teknesi sahibi Ahmet Semiz bey ve eşi Ayhan hanım ile tekrar görüşme ve sohbet şansı bulduk. Eşim annesine bakma sırası sebebiyle buradan İstanbula döndü. Ben de dönüş için hava durumunu kollamaya başladım. İlk anda 1 ağustos cumartesi günü havanın uygun olacağı yönünde rapor vardı. Ertesi gün, Cuma ve cumartesi aynı sertlikte havaya işaret ediyordu. Bu sırada Ahmet Semiz bey İzmirden arayarak, Foçaya kadar benimle gelebileceğini söyledi, bende memnun olacağımı bildirdim. 30 Temmuz Perşembe akşamı geldi. Ertesi sabah erkende...

Sabah yine erkenden yola çıkıp Knidos burnunu döndük. Turgutreise yaklaştığımızda rüzgar azgınlaştı. D-Marinden mazot alıp yolumuza devam ettik. Yalıkavakta kalmayı düşünürken rüzgar kolayımıza olduğundan Didim marinaya yöneldik. Motor yelken yolumuza devam ederken zaman zaman 8 Dmili hıza ulaşıyorduk. Yine hava kararmadan Didim marinaya bağlandık. Sonraki gün nerdeyse hiç yelken açamadan Kuşadasına vardık, rüzgar yoktu. Burada, aşağıya giderken görüştüğümüz, Nelea teknesi sahibi Ahmet Semiz bey ve eşi Ayhan hanım ile tekrar görüşme ve sohbet şansı bulduk. Eşim annesine bakma sırası sebebiyle buradan İstanbula döndü. Ben de dönüş için hava durumunu kollamaya başladım. İlk anda 1 ağustos cumartesi günü havanın uygun olacağı yönünde rapor vardı. Ertesi gün, Cuma ve cumartesi aynı sertlikte havaya işaret ediyordu. Bu sırada Ahmet Semiz bey İzmirden arayarak, Foçaya kadar benimle gelebileceğini söyledi, bende memnun olacağımı bildirdim. 30 Temmuz Perşembe akşamı geldi. Ertesi sabah erkende...